12.2.08

Sevimsiz

Selam dünya,

Beni kucaklamayan bir gece ve söyleyip de tutamadığım onca söz. 
Cevabını tam olarak alamadığım her soru,
her 'evet öylesin'ler,
günü gelince olmayacaklar,
yaşadığın onca hayal kırıklıkları..
Tekrar tekrar sana hatırlatıcak her öyküyü yeni baştan.
"Gidenler sende hep bir şeyler bırakıyorlar,
hafızanın sırrı bu mu?" peki..

O bilmezmiş aslında, yaşayamazmış, şekil alamazmış. Hayata tutunurken bir köşesinden, etrafına bakmamak aptallıktır oysaki. Yabancılaşma bu olsa gerek belki de.. Şimdi daha iyi kararlar verebiliyorken, hiçbir şey yapmıyorum yine. Hayatı bu kadar bencil yaşıyorken, yapamazdım ya zaten. Cümlelerin hiçbirine anlam yüklemeden, hatta öznesiz ve nesnesiz, gizlemeden, gizlediğini anlamadan yazmak sadece.. Bu yüzden ben olsam bir daha okurdum yazdığımı.

Gerçekten önemsizmiş. Arkama dönüp bakmayacağım yine de. Yapmadıklarım için pişman olmayacağım. Fal gibi, yarım yamalak yaşanmış birçok şey, zaman içerisinde hoş birer anı olarak anılacak, o an unutulucak ve yolda yürürken karşılaştığında sadece tebessüm edeceksin.
Ya da.. İşte..

Şimdi olsaydı yapmazdım, biliyorum..

"Bir şeyi isterken iyi de, gerçeğe dönüştürmek istediğimde kendimi ifade edemiyorum.. Özür dilerim.."

Selam gece,

Sevmiyorsun beni biliyorum ama seni güzelleştiricek bir şey biliyorum. Rüyalarıma hazır mısın?

"J

nasıldı? 
 

J's Süpernova !